Vogelgeluiden ontrafeld – over een vloekende eend, tweestemmige zang en andere geluiden.

Vogelgeluiden zijn enorm divers en behoren tot de meest complexe geluiden in het dierenrijk. Gedragsbioloog Carel ten Cate, auteur van het boek ‘Vogelgeluiden ontrafeld’ (op de ‘longlist’ van de Natuurboekenprijs 2026) bespreekt in zijn lezing diverse voorbeelden van wat gedragsbiologisch onderzoek aan zang en andere geluiden aan kennis heeft opgeleverd over het waarom, hoe en waartoe van vogelgeluiden. Moeten ze geleerd worden? Hoe maken vogels hun geluiden? Wat betekenen ze? En wat is de invloed van toenemend menselijk lawaai op vogels en hun geluiden? Quote: ‘Er zit meer nuance in vogelzang dan wij met onze oren kunnen horen,’ vertelt Ten Cate aan Trouw.

Datum: donderdag 8 oktober 2026
Tijd: 20:00 uur – 22: 00 uur, met koffiepauze, inloop 19: 40 uur
Adres: Linnaeuspad 3, 2616 LT Delft
Toegang is gratis, het aantal plaatsen is beperkt, dus wees er tijdig bij.

Onvoorziene wijzigingen voorbehouden: raadpleeg vooraf de websites:
https://www.ivn.nl/afdeling/Delft, https://www.vogelwachtdelft.nl, https://www.natuurlijkdelfland.knnv.nl
Kijk ook op ons YouTubekanaal: https://www.youtube.com/@natuurlezingendelft

Door onvoorziene omstandigheden kan de lezing over de Nieuwe Driemanspolder helaas NIET doorgaan.

Door: Paul Hollander van Hoogheemraadschap Rijnland
Ecoloog van gemeente Zoetermeer
Datum: 9 april 2026
Locatie : De Natuurschuur, Linnaeuspad 3, 2616 LT Delft

De Nieuwe Driemanspolder (gebied tussen Zoetermeer, Den Haag en Leidschendam-Voorburg) is tussen 2017 en 2020 omgevormd van een agrarisch gebied naar een piekberging met een natuur- en recreatiefunctie. Tijdens de presentatie gaat Paul Hollander in op het functioneren van het Rijnlandse watersysteem, de uitdagingen als gevolg van klimaatverandering en specifiek waarom piekbergingen als de Driemanspolder noodzakelijk zijn. Jullie worden meegenomen in het ontwerpproces, de samenwerking met de omgeving en de realisatie.

Aansluitend zal één van de ecologen van de gemeente Zoetermeer ingaan op de natuur die zich daar inmiddels heeft ontwikkeld. In redelijk korte tijd is het een aantrekkelijk gebied geworden voor natuurliefhebbers, vele vogels huizen er, waaronder enkele zeldzame soorten. Maar ook vlinders, libellen, amfibieën en vissen. Het Hoogheemraadschap creëerde de kansen en partners zoals de gemeente Zoetermeer borduurden daarop voort.

Impressie van de Lezing over Microfotografie, gegeven door Wim van Egmond op 12 maart 2026

Wim van Egmond liet aan de 30 mensen in de zaal van de Natuurschuuur de wereld van het hele kleine zien. In de loop van tientallen jaren heeft hij technieken ontwikkeld en geperfectioneerd om met behulp van microscopen en uitgekiende belichtingen superkleine, zowel dode als levende, organismen in beeld te vangen. Met technieken als bijvoorbeeld ‘time lapse’. Dat heeft geresulteerd in adembenemende beelden die hij ons presenteerde. Van plankton, pantoffeldiertjes, bacteriën, schimmels, kleine bodemdiertjes, etc. Hij kreeg maar 2 uur op 12 maart, maar hij had wel materiaal voor 5 uur!

De beelden waren kunstwerken op zich. Het was goed te zien dat Wim een opleiding tot kunstenaar heeft afgerond. Maar tegelijkertijd toonden de beelden ook dat dat hele kleine leven zich bezig houdt met alledaagse zaken als groeien, verplaatsen, jagen, eten, poepen en zich voortplanten. Een quote van een toehoorder die online meekeek: “ik vond dat schoolslag zwemmende wezentje zo leuk, alsof hij demonstreerde hoe het moest…”.

Wim noemde speciaal nog de blauwalgen (cyanobacteriën); zij hebben de fotosynthese uitgevonden en daarmee de basis gelegd voor de verdere ontwikkeling van het leven.
Indrukwekkend waren ook zijn beelden van wormen in compost.

Dat Wim die beelden kon maken is o.a. te danken aan zijn enorme geduld. Niet alleen heeft hij monsters genomen van diverse plekken op de wereld. Hij heeft bijvoorbeeld meegevaren op de ‘Beagle, in het spoor van Darwin’ (Clipper Stad Amsterdam) om plankton in de oceaan te verzamelen, maar zijn microscoop-opstellingen kunnen soms weken staan om een paar seconden bruikbaar materiaal te krijgen. En soms mislukt het ook. ‘thats all in the game’.

Er waren 12 mensen die de lezing online zagen. Hun beeld zag er zo uit:

De beelden van Wim zijn op diverse andere plaatsen te zien, o.a. in televisiedocumentaires, hij heeft ook 7 jaar meegewerkt aan Micropia (Artis), de glazen wand daar is van hem.
Op zijn site : https://www.wimvanegmond.com staat meer info en zijn ook diverse beelden te zien.

In de zaal zat Justin Timmer, hij hield aantekeningen van de lezing bij in de vorm van tekeningen, een beeldverslag dus. Erg leuk.