Home » Leden » Ledenblog (Pagina 2)

Categoriearchief: Ledenblog

Vogeltjesalbum 9 (Haiku’s)

Hans de Winter


Een nieuwe reeks Haiku’s over vogels. Het is leuk om een vogel-ervaring om te zetten in dat korte, drieregelige gedicht van 5, 7 en 5 lettergrepen. Dat levert een nieuwe spanning op. De Japanners zijn ermee begonnen, lang geleden. Zij hebben veel navolging gekregen, ook in Nederland.

Grote bonte specht
Lang leve de pindakaas
Prachtbeest in de tuin

Gaat nooit vervelen
Statig en indrukwekkend
Zeearend komt langs

Eersteklas zitten
Voor de deur een eksternest
Zwart-witte speelsheid

Familie-appje
Exotische verschijning
Pestvogel in zicht

Lichtjes gekwetter
Zoekend tussen de takken
Een paar goudhaantjes

Na de storm Pia

Simon Knot

Het was het appje van Mart van Straten dat mij deed opschrikken in de auto, met de kerstrollade op schoot. ‘ O, je zit in de auto? Jammer, want er zit hier een vreemde vogel. Een soort visdief, maar dat is het niet.’ 

Nu was ik net op de terugweg en bijna thuis, dus kreeg ik de locatie en kon ik het opruimen van de boodschappen aan mijn wederhelft overdoen en met fototoestel en kijker snel twee straten verder kijken wat er in de sloot zat. 

Bij het Libellepad aangekomen hoefde ik niet mijn best te doen. Kijker niet nodig! Meteen zag ik dat het een franjepoot was! Onbekend met het winterkleed gokte en meldde ik ‘grauwe franjepoot’ en de locatie. Meteen een foto meegestuurd. Die maakte ik met mijn gsm, want de batterij van mijn Nikon was natuurlijk op. 

Ondertussen kwam Mart van Straten ook weer kijken en werd ik snel via allerlei appjes gecorrigeerd. Rosse Franjepoot! Daarna werd het druk, die dag werd het bedrijvige vogeltje door 82 vogelaars gemeld op Waarneming. Het beestje leek nergens last van te hebben en kroop bijna in sommige telelenzen. 

Toch waren er al tijdens deze vogelaarsreünie wat zorgen. Zat er olie op de borst? Kon het beestje wel vliegen? Maar tot na vijven bleef het beestje schijnbaar onaangedaan foerageren. 

Een dag later werd er gezocht en eerst niet gevonden. Uiteindelijk, één sloot verder, werd hij toch ontdekt. Van het levendige gedrag was niets meer over. Het kopje hing en er werd niet meer gefoerageerd . Dierenambulance en Brandweer rukten uit. Met een waadpak werd het arme beestje opgehaald . Helaas! 

Een medewerker van het natuurhistorisch museum nam het lijkje mee. Daar wordt de Rosse Franjepoot toegevoegd aan hun collectie. 

Amerikaanse rivierkreeft

Hans Zweekhorst

Bijgaande foto geeft aan dat futen wel een kreeftje lusten. Ik heb het meerdere keren gezien. Dit jong kreeg les. Uiteindelijk lukte het niet en moeders vrat hem op.

Ook reigers en diverse meeuwen zijn er niet vies van. Maar een meerkoet? Jawel, vorige week tijdens mijn excursie met kinderen van de Montessori dagbesteding heb ik tweemaal een meerkoet gezien die een kreeft sloopte en op at.

Of het dezelfde meerkoet was kon ik niet zien, er zat een uurtje tussen. Wel jammer dat ik de camera niet bij me had.

Vogelgeluiden als inspiratie

Hans de Winter

Geïnspireerd raken door de zang van een vogel is vooral een voorjaarsgevoel. De rest van het jaar is de vogelzang toch beduidend minder, gelukkig niet helemaal weg. Om dat gelukzalige gevoel de rest van het jaar vast te kunnen houden, hebben vele muziekmakers deze klanken opgenomen in hun composities. In 2021 verscheen hierover een boek van Fernand Rochette: De vogel en de componist, Vogelzang als inspiratiebron (Uitgeverij Sterck & De Vreese).

Lang dacht ik dat er weinig voorbeelden waren van vogelzang in de muziek. Gelukkig heb ik mij vergist. Wat een prettig leesbaar en inspirerend boek is dit. Dit jaar verscheen alweer de derde druk, die ik nu in mijn boekenkast heb staan. De auteur is een wetenschapper maar ook natuurgids en amateur-musicus. Hij weet zijn ervaringen dan ook uitstekend en zeer leesbaar te verwoorden. QR-codes bieden toegang tot de vogelgeluiden en de muziek.

Als een ervaren vogel- of natuurgids je bij de hand neemt tijdens het wandelen buiten, zie en hoor je meer. Dat geldt ook voor het begeleid worden door een muziekkenner. Je hoort meer en je hoort andere dingen. De muziek gaat nog meer voor je leven. Een heerlijke combinatie, muziek en vogelzang.

Onlangs (maandag 24 juli 2023) las ik in de Volkskrant een column van Ben Koks over de pure schoonheid van de zang van een veldleeuwerik. Hij gebruikt dit om de gedachte te promoten zorgvuldiger om te gaan met onze natuur en cultuurlandschappen. Ik citeer: ‘Vogels en onze cultuur zijn meer met elkaar vervlochten dan we ons in ons jachtige bestaan kunnen voorstellen. De schoonheid van leeuwerikengekweel is net zo belangrijk als die van de Mona Lisa van Leonardo da Vinci.’

Genieten van en opgaan in vogelgeluiden is van alle tijden. Ter afsluiting een citaat uit de Chinese Taoïstische filosofie:

Tjirp en kwinkeleer samen,
En in dit samen tjirpen en kwinkeleren
Kom je samen met hemel en aarde.

(Zhuang Zi, 12:VIII, uit Lao Zi, Het boek van de Tao en de innerlijke kracht, Een nieuwe vertaling en toelichting door Kristofer Schipper, Uitgeverij Atlas Contact)

Puur natuur

Hans de Winter

Puur natuur is het eerste wat in mij opkomt als ik deze prent van ijsduikers bekijk. Rust, reinheid en regelmaat, een klassieker uit de tijd dat ik opgroeide, is het tweede wat mij te binnen schiet. Een prachtige prent van Michael Sieve (Wild Wings), tevens een mooie puzzel van Cobble Hill. Genieten van vogels, ook al kan of wil je niet naar buiten vanwege de gladheid, ziekte of anderszins.

De ijsduiker (Gavia immer) is niet echt een Nederlandse vogel. Dat wil zeggen zoals hier zo fraai geportretteerd in broedkleed. In de winter zijn ze soms te zien langs de kust in hun veel saaiere winterkleed. Zie ze dan maar eens te onderscheiden van de andere duikers. De platte kruin en het steile voorhoofd willen het onderscheid wel eens maken. Ik heb me laten vertellen dat het geluid dat ijsduikers maken, gebruikt wordt bij enge situaties in films. Als je naar de baltsroep luistert, kun je je dat voorstellen. Zoals Vogelbescherming meldt: een zeer luide en fraaie klagende zang. Wikipedia noemt het zelfs de lach van een geestesgestoorde. Vandaar de Noord-Amerikaanse naam ‘common loon’ van loony (gek). Misschien is de andere naam ‘great northern diver’ wel passender.

Tijdens de paar ijzige dagen vlak voor het begin van de astronomische winter, zat ik graag op de bank voor het raam, kijkend over de tuin. Een andere manier om binnenshuis het vogelleven mee te maken. Het gestrooide vogelvoer trekt altijd vogels. Zo bleek onze winterse gast, het roodborstje, ook het kleine voederhuisje en de aan de muur opgehangen vogelpindakaas-pot, te bezoeken. De tweede met hulp van de aan de muur gegroeide klimhortensia. Ook speciaal deze vroege winterdagen was het bezoek van een winterkoning. Die zie ik hier niet vaak. Een prachtig winters gezicht waren de zeer vele aalscholvers langs de Buitenwatersloot . Bomen en lantaarnpalen zaten vol in het stukje Buitenwatersloot net voorbij het viaduct van de Beatrixlaan. Hier was nog open water. Ik heb ze wel eens de lelijkste vogels van Nederland genoemd. Maar dat neem ik terug. Vogelbescherming vindt ze op ijsduikers lijken.
Helemaal opgaan in het buitenleven met hulp van de vogels, kwam ik ook tegen in een (Taoïstisch) Chinees filosofisch werk:

Tjirp en kwinkeleer samen,
En in dit samen tjirpen en kwinkeleren
Kom je samen met hemel en aarde

(Zhuang Zi, 12:VIII, vertaling Kristofer Schipper)

Geniet allemaal van het buitenleven, ook in het winterseizoen, en (voor de puzzelliefhebbers) van het puzzelen.

Naar Geluiden

Bijzondere waarnemingen in regio

→ zie kaart

Uit het jaaroverzicht 2023

... meer informatie over het jaaroverzicht ...

Activiteiten

aug
24
za
07:00 Auto-excursie Brabantse Biesbosch
Auto-excursie Brabantse Biesbosch
aug 24 @ 07:00 – 16:00
Biesbosch, zaterdag 24 augustus, auto-excursie Start: Korftlaan tegenover de Papaver om 7.00 uur Kosten € 0,07 per kilometer. Informatie en aanmelden op donderdag 22 augustus tussen 19.00 en 21.00 uur bij Hans de Winter. Telnr.: telefoonnr … Lees verder

Thank you for your upload