Het voorjaar is in volle hevigheid losgebarsten, zo ook op ons vogeleiland. Naast de vele kleine zangvogels, af en toe een langs fluitende ijsvogel, hebben ook de lepelaars het behoorlijk druk. Sinds hun terugkomst eind februari is er al aardig wat gepasseerd; ijverige nestbouw, liefdevolle paringen en soms ruzie en gebakkelei. Ook kreeg de kolonie visite van geringde lepelaars. Ik kreeg een foto van Michel Kapoen die op 28 maart een geringde lepelaar heeft waargenomen. Een omstander durfde te stellen dat één van die geringde lepelaars deel uitmaakt van een paar dat broed op het eiland.

Vorig jaar is vastgesteld dat er een lepelaar van Zeeuwse afkomst heeft gebroed op ons vogeleiland. Misschien is Delft in trek onder de Zeeuwen. En hoe draagt dit dan bij aan de verspreiding van de lepelaar in Nederland. Er komen steeds meer kolonies bij. De ringnummers zijn gemeld aan de werkgroep lepelaar. Van deze krijgen we binnenkort een terugkoppeling van hun herkomst

In de aanloop naar het paasweekeinde was merkbaar dat er iets stond te gebeuren. Op goede vrijdag stond er een lepelaar in alle voorzichtigheid met de snavel het nest te beroeren. Het vermoeden is dat dan eieren worden gekeerd of dat het nest nog een opknapbeurt krijgt.

Op paaszaterdag lag er bij dat nest een lege eischaal. Een geoefend oor kan het gekir van lepelaar kuikens horen. En met een beetje geduld zie je dan af en toe een fel oranje snaveltje (het zijn net waspeentjes) net boven de rand van het nest en vaak in de buurt van de snavel van vader of moeder. De dagen die volgden, eerste en tweede paasdag, kenmerkten zich door kuikenactiviteit in andere nesten. De nesten liggen goed verborgen en laten zich niet gemakkelijk fotograferen. Die kans kreeg ik pas vrijdag 10 april. Dit kuiken is slechts enkele dagen oud.

Op moment van schrijven (11 april 2026) is de schatting dat er ca 15 paar broeden. Enkele paartjes maken gebruik van de prefab nesten. Niet alle nesten zijn zichtbaar. Deze zijn op het deel van het vogeleiland dat grenst aan het Arboretum.

Het beloofd wat de komende weken…… wordt vervolgd!

Op 4 maart ging mijn duurloopje weer langs het vogeleiland. Ik had al berichtjes ontvangen dat onze favorieten er weer zijn. Ik telde er liefst 16 stuks, waarvan de meesten solo waren. De partners waren natuurlijk visjes vangen. Ze zitten in de bomen en ook op onze prefab nesten.
Er was ook al weer belangstelling van liefhebbers met mooie lenzen. De foto is spontaan beschikbaar gesteld door Danielle Gardenier. Wat die vogels daar aan het doen zijn mag iedereen zelf invullen. Het wordt weer goed verblijven op onze nationaal beroemde kolonie!

De waterberging bij ’t Woudt is een uitstekend weidevogelgebied. Heel veel kuikens worden er vliegvlug, maar daar hebben ze niet meteen de leeftijd voor. Ook de ernaast gelegen GroeneveldsPolder is gedeeltelijk ingericht voor de weidevogels.

Er is, of was, echter een groot probleem vanwege de Monsterwatering die er tussendoor loopt en voorzien is van beschoeiingen. Goede bescherming voor de dijken maar een groot probleem voor de kuikens die met de ouders mee willen naar de andere polder.

De kuikens, maar ook veel zoogdieren en amfibieën, kunnen de hindernis niet aan, en verdrinken. Er is zelfs een filmpje van een haas die bezig is te verdrinken. Op verzoek van John heb ik eerst enkele proefexemplaren gemaakt van vlonderhout en er dwarsgroeven in gezaagd.

Ook moest de juist hellingshoek en de lengte van de plankjes worden bepaald. De constructie bestaat uit een wig en een vlonder plankje. Alles gemonteerd door John met zijn weidevogelteam.

Inmiddels zijn er ruim 40 plankjes geplaatst met RVS schroeven die niet wegroesten. Om de 20 meter en met 20 stuks aan iedere kant. Opgelost denken wij! 🙂 Laat het broedseizoen maar komen!

Regelmatig loopt John Kleijweg met zijn weidevogelteam tegen het probleem aan dat er scholeksterkuikens verloren gaan door predatoren. De scholekster denkt slim te zijn door het weiland te verlaten en op een grinddak te gaan broeden. Op een grinddak kunnen ze de eitjes tijdens het broeden prima bewaken; de kuikens zijn dan ook veilig voor predatoren. Zodra de kuikens uit het ei kruipen, willen ze natuurlijk de omgeving gaan verkennen. Daar gaat het gemakkelijk mis, want een dak is veel kleiner dan de wijde wereld. Vervolgens gaan ze over de dakrand. Naar beneden vallen met wat gefladder is nog geen probleem, maar zo worden ze wel kattenvoer.

In overleg met John heb ik nu een hekwerk geconstrueerd dat voorkomt dat de kuikens naar beneden springen. Het hekwerk kan eenvoudig in elkaar worden gezet. Zie de foto. Er komt ook nog schuilgelegenheid en een schaduw plek in.

Komend broedseizoen willen we dat hekwerk uitproberen. Daar hebben we jullie hulp bij nodig. Vandaar onderstaande oproep:

Weet je waar een scholekster op een plat dak broedt en het dak is toegankelijk, meldt het ons dan? Graag een bericht naar: 06 537 74 348 of 06 130 52 852. Hartelijk dank!

Het was een bijna lenteachtige zaterdag toen we 24 januari jl. samen met de groep 12-15 jaar van de Delftse Natuurwacht ons bezig hebben gehouden met onze lepelaars. Het maken van enkele prefab nesten en ook wat extra onderhoud aan het vogeleiland behoorde tot de activiteiten.

Vooraf hebben we even bepaald wat nodig was op het vogeleiland. Hans Zweekhorst was er ook ter inspiratie. Ons gezamenlijk expertise maakte dat we snel konden beslissen waar we nieuwe prefab nesten konden bevestigen. Een opvliegende houtsnip en een vliegensvlugge ijsvogel gingen ons voor.
In de natuurschuur werd nog kort verteld hoe bijzonder het is dat we op het vogeleiland, ieder broedseizoen een kolonie lepelaars mogen verwelkomen. En dat die door allerlei media aandacht, inmiddels wereldberoemd zijn in Nederland.

In totaal zijn er zeven prefab nesten gemaakt. We maakten gebruik van twijgen van de linde. Deze zijn lekker buigzaam. Het binnenwerk werd bekleed met wat ranken hedera die we uit het kleine beestjes paradijs mochten knippen. Met een deel van de groep zijn we bezig geweest met snoeiwerk. Verwijderen van braamstruiken, overhangende dode ranken wegnemen aanvullen van takkenrillen en het plaatsten van de prefab nesten. Het zicht op de kolonie, ter hoogte van het infobord, is veel beter geworden. Hopelijk kiezen de vogel paparazzi weer de stek vanaf het fietspad in plaats van de struiken die rechts langs het fietspad staan. (zie bericht maart 2025).

En kunnen we erop rekenen dat de lepelaars hier gebruik van maken? Dat is moeilijk te voorspellen. Het afgelopen broedseizoen zijn toch zeker 3 a 4 prefab nesten gebruikt om te broeden. Laten we stellen dat we de keuzemogelijkheden wat hebben uitgebreid.

Laat de lepelaars maar komen……..

Het was al met al een mooie dag met wederom een heel prettige samenwerking met de Delftse Natuurwacht.
Leo Meewisse en Arnaud van den Berg